Bakmaktan sararmış bir yaşlı pencere,
Mermeri aşınmış hüzünlü göz yaşlarından.
Ne aşklara, nefretlere şahit olmuş bir cefakâr pencere,
Çatlamış, kırılmış insanın celâlli ellerinden.
Yorulmuş, içi kararmış bir solgun pencere,
Artık saf, berrak değil eskisi kadar.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta