Kerpiç duvarlı odamın ufacık penceresi,
Beni hayata tutunmaya zorluyor kendince,
Ürkek, usul usul yaklaşıyorum önüne,
Bakamıyorum, dışarıdaki hayatın çilesi.
Bırak beni, kerpiç duvarlar daha samimi,
Bakmak istemiyorum sana, görmek istemiyorum,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta