Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Tâkat-güdâz sevvâm a râki,sevdâ-cû cânım.
Ten sendedir,bu dert ayırdı Hû,yumdan Hây,ımı.
Bir günâh iledir karardı günbed-i ekvâr ım.
Vur! ,pençe-i kahr ile girye-zâr-ı hicrânımı.
Hasret fiken gözlerim,akar sana seyl-ül arim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta