Pembe Düşlerim Şiiri - Nihat Kuruyer 3

Yine demir sürgülü kapılar kapanırken
Hasret kokan üç beş türkü dilimde
Bir nefeslik hayal kurup ta, sana gelmek vardı.

Öyle rahatlık canımıza değmezdi, pek işte
Karanlık düşünce geceye
Yüreğimin mazgalları bir bir kapanırdı
O kurduğum hayallerimin kanatları kırılırdı.
Ötelenmiş zenci bir bedene dönerdi düşlerim.
Hayatta yediğim tokadın izi yüzümde
Beş parmak duvar hatırası gibi dururdu.

Geçen şu dört duvar arasında
Yalnız döner dururum mahzenim de
Bin bir çile düşerdi avuçlarıma.
Seni düşünsem, ovalarım dağlarım
Buralarda öyle çat kapı. hatır sorulmaz
Bir fincan sütlü kahve içmek
Aşık Veysel den bir türkü dinlemek
Duvarlar sana gülmez ki, sevdiğim
Sarhoş kapısına kuma gelmiş gibi
Utanırsın havlu çamaşır asmaya.

Bir yudum umut bağlamıştık gönül dalına
Herkes gibi bizde sevda düşlemiştik
Peki gördüğümüz neyin düşüydü.
Bu yüzden isyanlarım aktı yüzüme
İşte bu yüzden dilim dolandı dilime
Ay gitsin yeter ki sen kal benimle.

Anlamadım ki seninle kurduğum
Küf kokulu yastığa bağlanmış düşmüş
Bağırsam üç duvar ötede sesim duyulmaz
Sürgüler kapansa da, sen kal benimle..

Öyle, çok göz yaşı döktüm ki dünyada
Hep kaderime, say gitsin dedim
Mahşere bıraktıklarımı saysaydı zebaniler
Dört kitap önünde kurumaz da kurumaz.