1965-İstanbul
Karnı tokmuş,sırtı pekmiş.Uzandığı döşek ipekmiş
Yaşadığı alem nerede?Bu Dünyada yeri mi yokmuş.
Ey Tanrım beni bunlardan,bu aslı yok olmuş kullardan
Düşünmeyi unutmuş Pembe dünyalılardan uzak tut.
Pencerenin ardında yaşlar var.Belalı ağrıyan başlar var.
Derdin yoksa ne ala ,unutma bu dünyada düşler var.
Tok başını yastığa koydun mu?Merak edip hiç aç uyudun mu?
Derdi ekmek olanın bulunca mutluluğunu gördün mü?
Sen sıcacık düşlerde ,düşünme!! üşümeye alışık değilsin.
Dünya yalan bir alem ve sen içinde tek gerçeksin.
Kayıt Tarihi : 14.05.2026 20:55:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



