Bana zamanın kısa tarihini anlat dedim;
Ben henüz onyedisinde taze bir sürgünüm dedi…
Benden sonra hiç olmayacak mutluluk ;
Umudumun öpülesi melez dudağı,
At boynuma ipek kemendi.
Mistik kokulu aşikar..
Arala beni,pembenin bütün tonlarında…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta