Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Bir şehrin tozu, ipek bir perdeye yapıştığında
renk parlak kalır, hakikat matlaşır.
Aynaya her dokunuş, yüzü değil, suyu dalgalandırır
su durulmadan, dibe bakılmaz.
Gül bahçesinden sürgün edilmiş bir genç kadın,
adını kendi sesinden saklarken,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta