........................... “Kimsesiz bir gidişin yolcusuna”
İster ağla ister gül! Nihayet güneş battıkça,
bir kişilik iki mevsimdir, yeri geldikçe insan.
İşte güz! Hüzün eskisi biriktiren güzel şehir,
esinti yol kesiyor kızların örgülü saçlarında,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta