9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Yaprakları solmuştu, paslı gecenin,
Toprağa döktü usulca, ay ışığını,
Gözyaşı birikti, satırlar boyunca,
Gizemine doldular, suskun düşlerin.
*
Yazılmıştı sanki, boş defterlere,
İhanetiyiz biz, yalan hayallerin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta