Şehir, akşamı cebinde buruşturup sokaklara bırakmıştı.
Kaldırımlar, gün boyu yürüyen insanların ayak seslerini değil, eve varamayan hayallerini taşıyordu.
Ben...
Uzun zamandır kendime geç kalıyordum.
Aynalara baktığımda yüzümü değil, üzerine toz çökmüş bir bekleyişi görüyordum.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta