Süzülüp içe dolmuş kül rengi solukların,
Vurgununu büküp de kalbe takan parmaklar.
Nabızsız hasretinde ebedi olukların,
Kavrulan gölgesiyle göğe sarkan parmaklar.
Meyva vermez ağacın kuşu olup inleyen,
Yad eller türküsünü ninni diye dinleyen,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta