Park
Bir günü bir gününü tutmuyor ya insanın
Bugünde işte öyle bir gün
Ne yere sığabiliyorum ne göğe
Gittiğim yerler gördüğüm yüzler bana yabancı
Bir parkta oturdum belki açılırım diye
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta