Park
Bir afili yalnızlık kapladı yüreğimi,
Şu betondan enkazlar katletti çimlerimi.
Nerde kaldı mavi deniz, o yemyeşil ormanlar.
Tek parça yapmışlar, boyun bükmez o dallar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta