Seine’e baka baka döndüm Eiffel'in üstünde
Paris’ti yer gök
Sacro Cuore ‘ün ressamlar meydanında aklım kaldı
Gözlerim konuşan köprülerin aksine daldı
Notre Dame bu şehir kadar kutsaldı
Aşk yoktu aksine
Çünkü sen yoktun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta