Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Çok iyi bir izlenimci ve şair duyarlılığın var Sevgili Funda... Fakat biraz daha şiirleştirebilsen şiirlerini biraz daha az kelimeyle çok şey anlatmaya çalışsan, çok daha güzel şiirler yazacaksın. Çalakalem düşüncelerini yazıyorsun ve hiç üzerine çalışmadan bir yerlere kaydediyorsun gibime geldi..
Aklına ilk geldiği anda elbette not alacaksın ama daha sonra dingin bir kafayla bunların üzerine çalışman gerek... İçindeki yalnızlığı biraz daha büyüterek..
Sevgiler
şehir beni izler,
ben şehri.
Ama kimse bilmez
_______aklımdan geçenleri...
Burası Paris, bir nehir gibi geçtim
__________taa içinden..
Tebrikler
Öner kaçıran
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta