Cam kırıkları var, bastığım yerde
Kaldım karanlıkta, çekildi perde
Sesini duymasam, solar bu güller
Savruldu havaya, o eski küller
Virane olmuş parçalanmış duygularım
Bitmek bilmiyor, bitmez kaygılarım
Yıkık dökük bir şehir gibiyim
Kendi içimde, bir esir gibiyim
Adını sayıklar, yorgun dudaklar
Uzakta kaldı o, mutlu duraklar
Güneşim doğmuyor, sabahım kara
Yüreğimde açtın, kapanmaz yara
Hatıralar şimdi, birer birer kaçar
Yalnızlık ruhumda, derin iz açar
Tutunacak bir dal, kalmadı bende
Ruhum yorgun düştü, bu zayıf tende
Artık geri dönme, her şey bitti bak
Gönlümde sönmeyen, bir ateş yak
Küllerimden doğmam, imkansız artık
Bu aşkın sayfası, ebedi yırtık
Eray Yalçın
Kayıt Tarihi : 25.2.2026 21:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!