Parça parçayım,
Her bir parçam ayrı bir yerde.
Sanırdım ki dünyanın en mesutu benim,
Bu dermansız derde düşmeden önce.
Parça parçayım,
Kimi zaman ıssız bir çölde,
Kimi zaman dipsiz bir ummanda,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta