Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Kimi ar‘ar dedi kadd-i dildâra, kimi elif:
Cümlenin maksûdu bir amma rivâyet muhtelif...
“Muhibbî”
Kanûnî Sultan Süleyman
Anlamı: yarin muhteşem endamını, boyunu bosunu köylü adam gördüğü en muntazam şey olan ardıç ağacına benzetti; okumuş, mürekkep yalamış olanı da elif harfine benzetti ki düzgün bir çizgidir. söyleyişleri farklı farklı olsa da ikisinin de anlattıkları aynıdır
Temizyürek yâr i paranteze benzetince yâdıma geldi şiir..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta