Düzlemsel bir boylamı olmalıydı yalnızlığın.
Kargaşık burgaşık,öyle eğri büğrü değil.
Ensemde bir ses solumalı,şöyle buz gibi.Orada kopmalı film,ya da o özlü nakarat gelmeden yarıya ortadan kaldırılmalı durdurulmazlık.(Eşitlik...)
Devreye küçük adamlar girmeli sonra sırasınca.
Karamsarlık; bir boncuk dizisi olmalı gölge kayboluşlarda.
Kopup dağılmalı önemsiz bir dokunuşta ipler beynimde ve sonra da adı konmalı belki belirsiz şairliğimin.
Dercesine; kime ne...
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Gerçekten çok teşekkürler ..
Bir yürek çığlığı olup beraberinde,parçalanırcasına içim haykırmalı yaşanmamışlıklara,haykırmalı hayallerim...
EVET İLK DEFA OKUDUM BELKİ YAZDIKLARINIZI AMA SADECE UZUN DÜŞÜNDÜM YAZIDAN SONRA...
GÜZEL OLMUŞ DEMEK ÇOK AZ...
DUR DÜŞÜN OKU DEDİM KENDİME...
TEKRAR ...
SAYGILAR VE DAİM OLSUN YAZDIKLARINIZ...
MUSTAFA YILMAZ
ANT+10
KALEMİNİZ DAİM OLSUN
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta