Yaşıyoruz sanki paralel evrenlerde,
Çok yakın bir yerde, ama yine de ayrı.
Aynı rüzgar değiyor yüzümüze,
Ayaklarımızın altında sokaklar da aynı.
Belki süzülen gölgemiz caddede kesişir,
Belki aynı durakta otobüsü bekliyoruz,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta