Para Yüzünden Şiiri - Erberk Pullu

Kaybettik o eski, büyük nimeti
O samimi, sade, içten sohbeti
Sevdiklerimize kadir kıymeti
Bilmeyi unuttuk, para yüzünden

Herkesin çok iyi bildiği gibi
Hiç kimse kalmadı olduğu gibi
Öyle içimizden geldiği gibi
Gülmeyi unuttuk, para yüzünden

Ne had bilen kaldı nede yerini
Kaymak diye sunuyorlar irini
İçimizdeki bu, kibir kirini
Silmeyi unuttuk, para yüzünden

Eline bakmadan, yüze bakmayı
Aslından kıymetli gördük çakmayı
Alın teri ile helal lokmayı
Yemeyi unuttuk, para yüzünden

Saygıyı, sevgiyi yedik bitirdik
Haysiyeti baştan, yere getirdik
İnsanlıktan çıkıp yolu yitirdik
Gelmeyi unuttuk para yüzünden

Yakındır güneşin tersten battığı
Görülmüş mü bu sistemin yattığı
Tabiat ananın bize attığı
Çelmeyi unuttuk para yüzünden