Para Şiiri - Gece Gözlü

PARA

Adı para…
Kimine göre özgürlük, kimine göre esaret.
Aslında ikisi de değil.
Sadece, insanın içinde ne varsa onu büyüten sessiz bir aynadır.

Cepteyken sesi değişen insanlar gördüm.
Bir banknot kadar hafifleyen vicdanlar, bir bozuk para kadar ağırlaşan dostluklar...

Fakirlik, cebin boş olması değil, gönlün hesap yapmaya başlamasıymış.
Para geldi.
Masadaki sandalyeler çoğaldı.
Para gitti.
Masada kalanların gerçek olduğu anlaşıldı.
Ne garip...
İnsan, parasını kaybedince üzülüyor.
Karakterini kaybedince bunu çoğu zaman fark bile etmiyor.

Para dedi ki:
"Ben kimseyi değiştirmedim.
Sadece herkesin içinde sakladığını gün yüzüne çıkardım."
Sustum.
Para çok haklıydı.

Aynı para, bir annenin elinde çocuğuna alınan ekmekti.
Bir hırsızın elinde çalınmış bir gece.
Bir cimrinin kasasında pas tutan korku.
Bir iyinin avucunda dua olup çoğalan bereket.

Paranın değeri üzerindeki rakamla ölçülmez.
Kime değdiğiyle ölçülür.
Oysa para, ne iyi ne kötüdür.
İnsanın cebine girer...
Ama asıl, kalbinden çıkıp çıkmadığını sessizce ortaya koyar.