Çoğalan tutuldukça çoğalan bir balıksın şimdi sen o şehirde
Kalabalık bir şeyler bulup çıkarıyorlar yeryüzüne sen ondasın
Gökyüzüne benziyorsun en diplerde bu yüzden
Seni bir filmin ortasında hayal ediyorum, meşeler kuzguni
Yer yeşil ve bahar bir fidana gülümsüyor papatya köklerinden
Oralarda bir yerdeyim daima, açar bakarsın bir pencerenin önünde
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Şair ve Şairin sevgiliye dair hülyası..
Şair kendisini ve sevgilisini evrenin damarlarında bir yolculuğa çıkarıyor şiirde.
Evrenin atar ve toplar damarları papatya köklerinde yani evrenin yüreğinde buluşuyor.
Ama Tanrı için söylemek gerekirse su gibi şiir.
Tebrikler, evrenin düş gezginine
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta