Papatya Ruhu
Ruhu özgür bir kadın, sessiz gecelerde,
Papatya kokusu taşır saçlarının telinde,
Gözlerinde saklı hüzünler,
Kalemiyle konuşur yalnızlığını,
Ve geceler onun sırdaşı olur.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta