Baş kaldırmış topraktan,
Küçücük bir papatya.
Gözlerini açıyor,
Yavaşça umuda.
Onda bulur insanlar,
Sevginin anlamını.
Seviyor...Sevmiyor...diyerek
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Kolayına kaçmak yaşamın
Kahve fincanlarında
Sevda bir küçük papatyanın
Ne arasın yapraklarında..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta