Baş kaldırmış topraktan,
Küçücük bir papatya.
Gözlerini açıyor,
Yavaşça umuda.
Onda bulur insanlar,
Sevginin anlamını.
Seviyor...Sevmiyor...diyerek
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Kolayına kaçmak yaşamın
Kahve fincanlarında
Sevda bir küçük papatyanın
Ne arasın yapraklarında..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta