Baş kaldırmış topraktan,
Küçücük bir papatya.
Gözlerini açıyor,
Yavaşça umuda.
Onda bulur insanlar,
Sevginin anlamını.
Seviyor...Sevmiyor...diyerek
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Kolayına kaçmak yaşamın
Kahve fincanlarında
Sevda bir küçük papatyanın
Ne arasın yapraklarında..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta