Ah papatya, neden tek bir yaprağın var dalında
kimler getirdi bu hâle, memnunlar mı olandan
onlar gibi olamıyor, koparamıyorum dalından
oysa seni bulduğumda vazgeçiyordun canından!
Hem neden tek bir yaprağın kalana dek yolmuşlar seni
sarıp belini, öpüp koklasam, yeniden açar mısın ki
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta