Sevgiyi içimizde aramak yerine bir papatyanın yapraklarını yolarak arıyoruz.
Seviyor mu?/Sevmiyor mu? diye!
Oysa insanın yaşamda bir papatyadan farkı ne?
Bu sebeple yaşam da sürekli bizi yokluyor.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Ey insan diyerek başlasak
Hikmet dolu insan hangi yolu takip ediyorda hep gaflet içinde papatya falında zaman geçiriyor.
Evet üstadım sevgi sevgili uyarsakta uyarmasakta sevmeyi bilmeyenleri ölülerden sayalım gitsin.
Sevgili Şairim
Yüreğinize sağlık enderin sevgi ve muhabbetlerimle hoşça bakınız zatınıza efendim
"İşimiz fala kaldıysa",
Vay halimize!
İkilem yok artık...
Her şey ortada, apaçık!
Ya sevgiden yana,
Yan nefretten!
Tebrikler Önder Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta