Sevgiyi içimizde aramak yerine bir papatyanın yapraklarını yolarak arıyoruz.
Seviyor mu?/Sevmiyor mu? diye!
Oysa insanın yaşamda bir papatyadan farkı ne?
Bu sebeple yaşam da sürekli bizi yokluyor.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Ey insan diyerek başlasak
Hikmet dolu insan hangi yolu takip ediyorda hep gaflet içinde papatya falında zaman geçiriyor.
Evet üstadım sevgi sevgili uyarsakta uyarmasakta sevmeyi bilmeyenleri ölülerden sayalım gitsin.
Sevgili Şairim
Yüreğinize sağlık enderin sevgi ve muhabbetlerimle hoşça bakınız zatınıza efendim
"İşimiz fala kaldıysa",
Vay halimize!
İkilem yok artık...
Her şey ortada, apaçık!
Ya sevgiden yana,
Yan nefretten!
Tebrikler Önder Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta