Kirlarda ozgur yasamisti,
Ruzgarlarla yarismisti papatya.
Bir tepede salina salina ruzgarlara verirken kendini,
Bir insanoglu seni dalindan kirmisti papatya.
Vitrinlere konuldun susleyesin diye,
Kimse halini sormadi mutlu musun diye?
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




her papatyanın umudu bir gülistanda güle dönüşmek. kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta