Ey ruhumda karıncalanan eşkıya
Sen şimdi silip de çöpe attığın
el bezinin öfkesindesin,
falında sevmiyor çıkan papatyanın yasında,
kestiğin kara saçlarının hasretinde.
Kim gördü ki etimden buzağıyı kopardığını,
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta