taa en baştan beri oyun zannediyoruz yaşamayı,öylece oynarken birde bakıyoruzki hayat yontmuş küçültmüş ,parça pinçik etmiş..ve ilginç olansa oyun dediğimiz o yaşam artık babasının ayakabısını giymiş iki yaşındaki çocuk ayağı gibi gelir bize..geniş,bol,ve koccaman...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta