Pandomim : Sessiz Şiir Şiiri - Engin Topkan

Suskun saatlerde doğan vaatler
Sığınır gölgeler yaralı geceye
Zifiri geceye can verir yakamoz
Ay özleme esir, sitemler hediye

Zamanın çarkında ezilir koca asır
Ömrün kırık tahtına kül elenir
Diken sır vermez, sırrını saklar
Gülün beyazı bahtına sığınır

Tertemiz vicdan bu anda avunur
Dudakta kırık bir yaralı gülüş
Şiir hisseder, zaman tükeniyor
Ecel yeli eser, yoklar son çöküş

Ardında iz bırakıp sessizce gider
Ömrün tozunu siler bu tükeniş
Yorgun gözlerini, dünya'ya döner
Toprağın koynunda başlar son yürüyüş

Sükût örter üstünü usulca ağır
Gecenin bağrına umut can verir
Gidenler dönmez bağır ha çağır
Yaslı şehri bulutlar sarıverir

Ne sitem kalır geride ne kırık söz
Zihinde çözülür muamma gece
Karanlık gecenin ruhunu süz
Şiir için başlar sessiz işkence

Kara yazgıyı görkemli son aklar
Cevapsız sorular kalır geriye
Helalleşilmez mukaddes haklar
Son buluşma vardır, adı mahşeriye

Rüzgâra fısıldar adını gece
Defter kapanır, silinir tüm izi
Artık ne sitem var ne kırık hece
Bu şiir sessizce terk eder bizi.

Zamanın eli çeker son beyaz tülü,
Gölgenin izi karışır artık yele.
Toprak sarar bağrına kırık gülü,
Gerek kalmaz ne söze ne fiile.

ENGİN TOPKAN (05.07.2026)