Güneş ışığı omuzları eritiyor.
Toz toprak içinde,
Acılar devşiriyor;
Pamuk tarlalarında insanlar.
Dudakların bir ucunda umut bekliyor.
Bir öpüş ihtilal oluyor.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




harika...şiir işte şiir! görmemek için atılan toprakları püskürtüp yazıyorsunuz.doğuştan şanslıların rahatı kaçıyor.varsınız işte inadına...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta