Bir pamuk prenses vardı
Kadıköy’de yaşardı
Yedi cücesi yoktu onun
Bu yüzden sabah akşam,
cam kenarında oturur
sokağa bakardı
Bir gün kapısını çalacak, yedi cücesini beklerdi
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




kutlarim,cok hos olmus..
Çok hoş olmuş ve ironik hayatın bir kesitine sevimli bir atıf.Tebrikler.
Çok hoş olmuş ve ironik hayatın bir kesitine sevimli bir atıf.Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta