Ey pamuk!
Bizim çocuklarımızın elleriyle sulanıyor, büyüyorsun
Bizim çocuklarımızın elleriyle toz topraktan kurtuluyorsun
Bir de utanmadan bizim çocukların ellerini kanatıyorsun
Hiçbirine bir hırka bile olamıyorsun
Ey koza ya da ipek böceği!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta