1967 yılından beri işte ben (Kısaca)
her sabah yüzümü boyayıp
çıkarım yeni bir gösteriye
güldürmeliyim seyredenleri
dünya denen bu geniş sahnede
yüzümü boyarken en güleç hallere
gizlerim dudağımın kıvrımlarına
içimden dışarı taşan hüzün izlerini
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




yine ilk gibi daha önce hiç dizelerine değmemiş gibi okudum yine pek çok sorguyla ve anlamla dolaştım dizelerinizde
duyarlı yüreğin dert görmesin abi
saygılar
fidan
Her mesleğin kendine göre zorlukları vardır....
Çocukları mutlu etmek,bana göre dünyanın en güzel şeylerinden biri olsa gerek....
Daha kötüsü,
Siz hiç sabahın 6 sında,birlokma ekmek için,
çöp karıştıran 13 yaşındaki çocukları gördünüz mü..
Ben hep merak ederim;acaba dört duvar arasında kaldıklarında onlar ne düşünürler...acaba bir palyaço onları güldürebilir mi...............?...
Ya da sırf,pis emelleri için 'it'soylarınca kaçırılıp bacakları ve elleri kırılan,ya da iğrenç seyirlere meze yapmak için namusları satılan çocukları........?.........belki.....!......
Beterin beteri var............
Galip kardeşim,bu çok anlamlı ve beni duygulandıran şiiriniz için sonsuz teşekkürlerimi sunarım....kaleminiz dert görmesin...
Sevgiyle.. kalın..
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta