Zamanın küf kokan mahzenlerinde,
Kâğıttan kulelerin gölgesi titrerken,
Ben, kimsenin boynuna dolayamadığı
O dilsiz gerdanlığı taşıyorum göğsümde.
Ölçülmüyor bu servet sarrafların mizanıyla;
Çünkü nezaket, sırma bir iplik gibi
Dokunuyor her gün, örselenen ahlakın yırtıklarına.
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta