Özün Kökü Şiiri - Habibe Merih Atalay

Olduğu gibi hayatın gerçeğiydi
Gizli saklı değil öylece ortada
Durup duruyordu

Herkesin yaşadığı da buydu

Birileri acıyla kederle kıvranır
Diğeri keyifle sefasını sürer

Sanıldığı bir sistemdi
Hiç de yadırganmayan

Sidik kusmuk ter
Osuruk irin kan

Hey, pislik!

Samra gübre bok
Bok bok bok bok bok!

Başlamak için yarım kalmışlığımızdan
Yükleniyor yükleniyor yükleniyor
Bekleniyor bekleniyor bekleniyor

Besleniyor yüksek bir kinle tin.

Börtü böceğin ziyafetindeki alt pigment!!

Herşey en zayıf ipliğe gelip dayatıldı
İnsan İradesi denilen

Gülme krizi gülme kırizi gülme krizi

Nereye kadar esnerdi ki daha...
Bu kıriz?

Sırası geldikçe apaçacaklar vardı
Nergis Papatya Gül vs

Alçaldı hayat acıtarak

Ne nergisi kaldı
Ne papatyası
Ne de gülü

Herkesin herkesin
Suratına sufatına
Sıçtığı batırdığı
Bir Bu Dünya var

Ona da
Fıssssss!