İman, vicdan terk ederse bedeni,
O bedende kalır mı insanlığın eseri,
Bakıyor sadece, görmüyor gözleri,
Özümüz öz- sözümüz söz olmayınca.
Dokunuyor her şeylere hissetmiyor deri,
Çok kokular alıyor anlam veremiyor burun,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta