yavuzbayram77gmail.com
İnsanlar, yaradandan, sağlık, mutluluk, huzur, mal, mülk, eş, nimet, şans isterler, oysa ki gönüllerine allahı alanlar ruhen ve bedenen en güzel seviyeye ulaşırlar. Y.b.ç (Şiirhan)
Tavrım yaradana aşktır, bu dünyada olduğum için.Y.b.ç (Şiirhan)
Art niyetsiz, yürekte çoğalıp, yüreğe akan bir hazdır sevgi. Y.b.ç (Şiirhan)
O kadar yüce ve asilsin ki yere göğe sığmıyorsun. Y.b.ç (Şiirhan)
Yörüngesi kendi hayalleri olanlar gece ve gündüz geçişleriyle uğraşırken, yüreğin düzleminde olanlar aşk mevsimi yaşarlar. Y.b.ç (Şiirhan)
Ey af, bağışlanma isteyen insan, sen ne kadar affedici oldun ki af dilersin, demek ki neymiş, istemekle olmaz, önce kendin arın. Y.b.ç (Şiirhan)
Sabır, üzüntüyü de, ömürü de bitirir. Y.b.ç (Şiirhan)
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta