Özlersin Şiiri - Kenan Çarboğa

“Ben gözlemem!” diyorsun, “Ben özlemem!" diyorsun
Bir köşede kimsesiz kaldığında özlersin
Pişmanlık dehlizine dörtnala gidiyorsun
Kör pişmanlık kapını çaldığında özlersin

Farz edelim mazinin bir hükmü yok katında
Bin tümenlik kahırlar kaybolsun bir batında
Hasrete had bildirmek zordur haddizatında
Dur duraksız yıllardan yıldığında özlersin

Bağrıma dağ vururken salınışın, çalımın
Hâlimi harap eder albız soylu alımın
Ne yalanın kalacak ne yandıkça yalımın
Saçlarını ah ile yolduğunda özlersin

Yastığının üstüne yatmadan yaşın düşer
Kan çanağı gözlerle bağrına başın düşer
En olmadık anlarda omzuma işin düşer
Belinleyip uykunu böldüğünde özlersin

Seni seveli beri gül yüzüm gülmese de
Senden başka birini aşina bilmese de
Yaşıyorken aklına bir kere gelmese de
Korkarım ki bu şair öldüğünde özlersin