Sen şimdi uzaklarda, hüzünlü bir şarkı gibisin kulaklarımda.
Ne sesini duymazlıktan gelebiliyorum, ne de unutabiliyorum.
Bırakıpda beni uzaklara giden sendin, gidişin yüreğimi kor gibi yaktı; hâlâ her gece sızlatıyor.
“Dur” desem de kelimeler durmaz, taşar içimden.
Kalemim sensin, mürekkebim de sensin; her satırda sen varsın.
Uçamayan yüreğime kanat oldun.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta