Sen şimdi uzaklarda, hüzünlü bir şarkı gibisin kulaklarımda.
Ne sesini duymazlıktan gelebiliyorum, ne de unutabiliyorum.
Bırakıpda beni uzaklara giden sendin, gidişin yüreğimi kor gibi yaktı; hâlâ her gece sızlatıyor.
“Dur” desem de kelimeler durmaz, taşar içimden.
Kalemim sensin, mürekkebim de sensin; her satırda sen varsın.
Uçamayan yüreğime kanat oldun.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta