Özlemenin Haykırışı Şiiri - Efsun Bkr

Dokunmadığın tenim üşüyor bu gece,
Yokluğun, göğüs kafesimde çırpınan yaralı bir kuş.
Seni özlemek;
Uçsuz buçaksız bir denizde, pusulası kırılmış bir sandalın
Ufukta tek bir yıldız arama telaşı gibi...

Sesin; sokağımın en ıssız köşesinde unuttuğun bir melodi,
Gülüşün; kurumuş bir kuyunun dibinde bulduğum taze su serinliği.
Sen gittiğinden beri takvimler hep aynı mevsime mahkûm;
Dışarıda bahar olsa da, benim içimde yaprak döken bir hüzün.

Yüzün, göz kapaklarımın ardına kazınmış bir mühür,
Gözlerimi her kapadığımda sana uyanıyorum.
Seni beklemek;
Geceyi sabaha bağlayan o ince çizgide,
Güneşin doğuşuna yemin etmek gibi sessiz ve derinden...
Sen benim eksik yanım,

Hiç okunmamış bir şiirin en can alıcı mısrasısın.
Kokun, rüzgârın saçlarıma bıraktığı bir emanet;
Gel ki, bu yarım kalmış masalın sonu,
Senin kollarında tamamlansın.