Zamanın filan olduğu bir tarihte,
Doğmuştu.
Yaşadığını anladığında,
Ölmüştü.
Ama zaten doğarken öldüğünü farz etti.
Gözleriyle, seyrettiği yaşanılmasız dünya…
Umut yerine, hayal olmuştu…
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta