Özlem Dolu Yıllar Şiiri - Resul Uzun

Biz eskiler, bibi deriz halaya
Bakır kapları, verirdik kalaya
Çoluk çokuk, horanta, bir odaya
Sığarda yatardık, Eskiden Ede

Babamın kardaşına, Emmi derdik
Gevezelik yapınca, yerdik terlik
Telefonlar yoktu, ederdik dirlik
Ben Çoçukluğumu, özlüyom Ede

Dinlerdi Antika, Radyoyu, Dedem
Erkenden ocağı, yakardı Ebem
Eskiyi hatırlatmak, size çabam
Ben o günleri, unutamam Ede

Anam ekmek yapar, mis’di, kokusu
Bizim köpen olmaz, kurttan korkusu
Yoktu erkenden, kimsenin uykusu
Eski günler geri, gelseydi Ede

Kar yağınca köye, damı kürür dük
Kapanırdı yollar, epey yürür dük
Köye çerciler, gelince görür dük
O günleri nasıl, unutak Ede

Ayağa giyerdik, çarık Lastiği
Güzel olurdu, komşunun dosluğu
Ebemin yayıkta, Ayran Yaptığı
O mis gibi tadı, unutmam Ede

Davarı güderdik, dağ taş demeden
Duramazdık biz, teleme yemeden
Es geçmicem, şunuda demeden
Hiç aklımdan çıkmaz, o günler Ede

Bizim köyde vardı, kırk gözlü pınar
Büyüklerimiz dir, koca bir çınar
Şair Resul’ da, eskiyi hep anar
Hayalde kaldı, eski günler Ede.