Özlem aşındı, mevsim döküldü içime,
Bir rüzgâr gibi savruldum eski biçime.
Zamanın kıyısında sustu takvimler,
Bir yokuşta kaldı çocukluk izimler.
Kime ne özür, kimden ne vefa,
Bir boş çuval gibi doldu heva.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta