Gözlerim hala o çocukluğumu arıyor
farkında mıyım bilmem
hani saklanan arkadaşlarım
Dut ağacının arkasından ya da bir evin köşesinden
sanki her an karşıma çıkacakmış gibi
çok zaman geçti belki
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta