Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yaşam tarzını beğenmediğim bir şair; amma özlemi çok güzel ifade etmiş.
Bir şeyi çok uzun süre beklediğinizde,
beklediğimiz şeyin boşluğu adeta katılaşır..
Beklenilen gerçekleştiğinde boşluğumuzu doldurmuyorsa ,
hiç esneme payımız kalmaz bu sebeple..
Ya kırarız, ya kırılırız.. (hayal kırıklığı anlamında)
ve insan ,
kendi arzusunu daha çok seviyor ,
arzuladığını değil !
Özlemek sevginin en yoğunlaşmış halidir. Umut içerir, heyecan içerir. Sevginin değerine değer jatar...
Ve ben umudumu hiç kaybetmedim, hiç yorulmadım seni özlerken ..
Bekliyorum bir gün geleceksin biliyorum ..
O denli o denli çok beklettin
Alıştırdın bekletmeye kendini
Çok zamanlar geçti de geldin
Senden çok seviyorum senin özlemini
beklemek sıradanlaştı ve seninle güzelleşti...
Bu şiir ile ilgili 16 tane yorum bulunmakta