Özlem, o ilk söze inanmak zorunda mıydın, söyle?
Hayatım dediğin sesin, meğer yankısı boşlukmuş.
Bir yalan teliyle değil, bin sahte sözle örülmüş o duvar,
Sen o viraneye yaslandın, huzur sandın; şimdi enkazın altındasın.
Her köşe başı şimdi, yoksulluk değil, sensizlik kokan bir diyar;
Çok sevdin, evet; ama rüyana giren ihanet gölgeli bir yardı.
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta