1998,İstanbul Bahçelievler
Boş bu evimin odalarını loş sokak lambaları aydınlattı
Koş yine aynı kaldırımın başındayım ben
bak hepsi sana ayrılmış halde kalbimin odaları,
sen bir kurtarıcıydın bir peygamber oldun
Musam,ümmetin bir kişiydi;
Gözümden akan denizi yanaklarımdan ayırdın
Bende rüzgar olup ayırdım saçlarından bir tutam
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Yüreğinizin nefesi sağlık kelâmınızla şiir çağlasın
Yorumunuz güzel olmuş, beğenerek selâmladık.
Her şey gönlünüzce olsun Sn Samet Sergen Durgut bey
En derin saygılarımla...başarılar dilerim,
Esen kalınız her daim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta